Gambia door de ogen van onze leerlingen

Met 12 leerlingen en 3 docenten vertrokken we naar Gambia als een groep die elkaar eigenlijk nog niet zo goed kende. In het begin was dat best spannend, maar al snel werden wij een leuke groep. We hebben enorm veel met elkaar meegemaakt, gelachen, gepraat en vooral veel van elkaar geleerd.

In Gambia zagen we hoe weinig sommige mensen daar hebben, en dat heeft ons echt geraakt. We zijn ons veel meer gaan realiseren hoe goed wij het thuis hebben en waarderen dat nu een stuk meer. Wat we ook heel bijzonder vonden, was hoe het er op scholen in Gambia aan toe gaat. Kinderen mogen daar niet huilen; als dat toch gebeurt, komen de leerkrachten met een stok en krijgen ze een tik op hun hoofd. Dat was voor ons erg schokkend om te zien. Daarnaast eten de kinderen daar alleen warm eten en hebben ze in de klas veel minder spullen dan wij gewend zijn thuis en op school. Wat ons ook opviel, is dat er in Gambia veel gezongen wordt. Kinderen leren daar vaak door liedjes te maken, wat zorgt voor veel vrolijkheid en energie.

Een van de hoogtepunten was de tweede dag, toen we naar een apenpark gingen. We moesten daar een uur naartoe lopen, maar zelfs dat voelde als een avontuur. Ook maakten we iets grappigs en bijzonders mee bij het strand: door het strand liep een rivier waar eigenlijk niemand doorheen durfde. De andere optie was een half uur omlopen, maar dat wilde niemand. Uiteindelijk besloten de jongens om door de rivier te gaan. De meiden wilden dat eerst niet, maar mochten toen bij de jongens op hun rug mee. Zo kwamen we toch al binnen vijf minuten bij het restaurant, wat zorgde voor veel gelach en mooie herinneringen.

Daarnaast zijn we met een boot naar een ander eilandje gevaren. Dat was echt een ervaring op zich. De boot kon op een gegeven moment niet verder, waardoor we door heel vieze modder en drijfzand moesten lopen. Dat was niet bepaald prettig, maar toen we eenmaal aankwamen, was het het helemaal waard. Het eiland was prachtig. We zagen daar een hele grote, oude boom van 1000 jaar oud waar we zelfs met z’n allen in konden staan. De takken leken op olifantenhoofden, wat het extra bijzonder maakte.
Deze reis heeft ons niet alleen onvergetelijke avonturen en nieuwe vriendschappen gebracht, maar ook een andere kijk op de wereld. Een ervaring die we voor altijd met ons meenemen

Mijn naam is Siem Onderdelinden en in januari 2026 ben ik naar Gambia geweest. Het was een bijzondere reis, waarin ik veel nieuwe ervaringen heb opgedaan en mooie herinneringen heb gemaakt.

Tijdens de reis hebben we de nursery school Jambanjelly bezocht. Dit is een kleuterschool waar de kinderen elke dag één maaltijd krijgen. Voor sommige kinderen is dat zelfs de enige maaltijd van de dag. Het was bijzonder om te zien hoe nieuwsgierig en enthousiast de kinderen waren. Ze hingen echt aan je en wilden je aanraken, alsof alles aan jou interessant was. Vaak riepen ze “Toebab!” naar mij, wat betekent wit mens. Ze waren eigenlijk met alles blij. Als we lollies of stickers uitdeelden, waren ze superblij en overal heel dankbaar voor.

De kinderen zongen en dansten heel veel en waren altijd vrolijk. Ze houden ervan om lekker met je te spelen, en het voelde echt gezellig om bij hen te zijn.
Samen met mevrouw Roeleveld, meneer Westerholt, Nick, Pleun en een juffrouw van de school zijn we naar de markt geweest om eten in te kopen voor de school. We hebben voedsel gekocht voor vier maanden! Het voelde echt bijzonder om daar te lopen. Soms voelde je je alsof je een leeuw in een dierentuin bent: iedereen keek naar je en je voelde je heel bekeken, omdat het zo lokaal en echt anders was dan thuis. Andere mensen uit onze groep hielpen bijvoorbeeld met het schoonmaken van het kippenhok, en er zijn nieuwe kippen gekocht. Ook werd er gewerkt aan de muren van de school, omdat sommige stukken waren afgebroken en een renovatie nodig hadden.
Het klimaat was erg warm. We sliepen ’s nachts op dunne matrasjes op de tafels, en om zes uur ’s ochtends ging de moskee af, waardoor het voelde alsof er een wekker afging. Ondanks het vroege opstaan en de hitte, was het een ervaring die ik nooit zal vergeten.

Deze reis heeft mij laten zien hoe verschillend het leven op sommige plekken kan zijn, maar ook hoe belangrijk het is om te helpen en betrokken te zijn bij anderen. De kinderen, het schooltje en de mensen die er werken hebben een diepe indruk op mij gemaakt, en ik ben dankbaar dat ik dit heb mogen meemaken.